-
Ik ben een vrouw van 31 jaar en heb mijn leven lang al problemen met onzekerheid en angst. Ik durf niet goed voor mezelf op te komen. Ik kan moeilijk nee tegen mensen zeggen. Ik durf mijn grenzen niet duidelijk aan te geven en ga zo maar door. Ik ben onzeker over mijn werk, studie, relatie, over kleding kopen en de laatste jaren ook steeds meer over mijn uiterlijk. Ja, nu ik het hardop zeg, twijfel ik eigenlijk over van alles. Ik durf niet goed beslissingen te nemen en hierdoor stel ik veel uit. In mijn relatie krijg ik hierdoor ook problemen. Mijn partner zegt dat hij klaar is met mijn gedrag. Hij vindt dat ik nu eindelijk eens hulp moet gaan zoeken. Ik ben het met hem eens. Ik wil van die onzekerheid en angst afkomen. Ik heb al veel gelezen en ben ook bij de huisarts geweest. Ik heb een aantal gesprekken met de praktijk ondersteunster gehad maar daar kwam ik niet veel verder mee. Ik heb uw website gelezen en herken veel dingen die u benoemt. We willen kinderen nemen en ik vind dat ik voordat ik moeder word nu eindelijk eens van die onzekerheid en angst af moet. Graag wil ik een afspraak met u maken.
-
Mijn partner is vorig jaar werkeloos geworden. Hij heeft zijn fulltime baan verloren. Dit was voor hem een enorme klap. Hij werkte al bijna 15 jaar bij dezelfde werkgever en had het enorm naar zijn zin. Ik werk 3 dagen per week. We hebben twee kinderen van 11 en 13 jaar. Ik merk de laatste tijd dat mijn man depressief en agressief wordt en niet meer zo leuk naar mij en de kinderen reageert. In het begin hielp hij mij nog mee in het huishouden. Hij deed boodschappen of stofzuigde het huis wanneer dat nodig was. Ook hielp hij de kinderen met hun huiswerk. De laatste maanden merk ik dat hij steeds minder in het huishouden doet. Hij zit de hele dag te internetten en even boodschappen doen of stofzuigen is er niet meer bij. Ik maak me ook zorgen om hem. Hij zit soms depressief voor zich uit te staren en op een ander moment is hij heel agressief in zijn reacties naar mij en de kinderen. Ik schrik er soms van. We krijgen steeds meer ruzies over zijn gedrag en zelfs waar de kinderen bij zijn. Hij wil niet meekomen naar therapie. Ik wil daarom zelf eens met u praten over hoe we nu hier uit kunnen komen, want op deze manier gaat ons hele gezinsleven stuk.
-
Passen wij wel bij elkaar? Mijn vriend en ik wonen nu 5 jaar samen. De eerste twee jaar hadden we het samen gezellig en stoorden we ons niet aan de verschillen tussen ons. Ik merk nu dat we beide steeds meer irritaties krijgen. Het is niet leuk meer om thuis te komen. Telkens weer dat gezeur over allerlei kleine dingen. We hebben ook andere interesses. Hij houdt niet van vakanties en daar hou ik juist wel van. Hij vindt andere tv programma’s leuk, waardoor we apart tv kijken. Hij geeft aan dat ik niet naar hem luister en weinig interesse toon voor de dingen waar hij mee bezig is. Ook krijgen we ellelange discussies die gaan over niets, maar we willen allebei per se gelijk krijgen. Zo verwijten we elkaar dat de ander niet luistert. Het is een keer zo hoog opgelopen dat hij besloot om op de logeerkamer te gaan wonen. Gelukkig kwam hij daar naar een week weer op terug, maar ik ben bang dat het nog een keer zal gebeuren als er niets verandert. En seks hebben we ook al heel lang niet meer. Op deze manier vraag ik me af of we wel echt bij elkaar passen. Wij willen graag eens met u praten om te kijken of onze relatie wel toekomst heeft.